آگاهي و احتياط
دهه جهاني ايمني
كاريكاتور
بدون شرح
  • بدون شرح 1395/4/13 يكشنبه
    انسان ، راه ، خودرو
تصادف
  • تصادف 1395/4/12 شنبه
    تصاويرممكن است براي همه مناسب نباشد
فرهنگ ايمني
عباس عبدي پژوهشگر و روزنامه نگار تاخر فرهنگي و كم ارزش بودن جان انسان ها مشكل اصلي تصادفات





علت آنكه من در اين مورد گزارشي ارايه كردم آن بود كه متاسفانه در سال ۷۶ در يك سانحه رانندگي همسرم را از دست دادم دوم اينكه از بعد جامعه شناسي هميشه اين سوال در ذهنم بوده است كه با توجه به پديده هاي اطراف ما چرا رقم تصادفات در ايران بالا بوده و چرا اين اتفاق در ايران زياد حادث مي شود؟ از سوي ديگر فرصتي پيش آمد تا داده هاي آماري تصادفات برون شهري در سال ۹۲ و همچنين مرگ و ميرهاي حوادث رانندگي ۳ سال ۹۰، ۹۱ و ۹۲ را از طريق فايل ارايه شده توسط پزشكي قانوني مطالعه و بررسي نمايم.
تاكنون تكنولوژي در ايران عامل درون زا نبوده است. آيا تاكنون رفتار مسافران در پايانه اتوبوسراني را با رفتار مسافران در فرودگاه با هم مقايسه كرده ايد؟ به طور مثال شخصي كه در فرودگاه است يك رفتار از خودش بروز مي دهد و در پايانه اتوبوسراني يك رفتار ديگر. فضاي فرهنگي حاكم بر فرودگاه به گونه اي است كه هر شخصي كه در آن محيط قرار مي گيرد سعي مي كند خودش را با ان تطبيق دهد. چرا مردم در استفاده از مترو ياد
گرفته اند كه از خط قرمز عبور نكنند؟ زيرا با آنكه هواپيما و مترو ديرتر از اتوبوس وارد كشور شده است اما يك ساز و كار فرهنگي حاكم بر خود را به همراه آورده اند. بنابر اين در اينجا يك ساز و كار فرهنگي دروني شكل گرفت كه به نظر من اين بزرگترين مشكل موجود در حمل و نقل جاده اي كشور است. مثلا چرا مردم از بستن كمربند ايمني در خودرو ممانعت مي كنند ولي در هواپيما اين كار را اتنجام مي دهند؟ در صورتي كه نقش بستن كمربند در هواپيما اهميتش شايد به اندازه بستن كمربند در خودرو نباشد يا خطر كمتري داشته باشد.
علت نخست از عناصر اصلي مشكل فرهنگي تصادفات در ايران مي تواند تاخر فرهنگي باشد كه جامعه ما با تكنولوژي حمل و نقل جاده اي دارد نكته دوم مي تواند آن باشد كه انسان ها  براي جان خودشان ارزش و اهميتي قائل نيستند. بارها به كرار ديده شده كه فرد موتور سوار بدون كلاه ايمني در حال ويراژ دادن در خيابان ها به اين طرف و ان طرف مي رود. در اينجا اصلا كاري به عدم رعايت مقررات و قانون نداريم زيرا به طور مثال ممكن است يكي برود دزدي كند و خلاف قانون عمل نمايد اما خطري براي جانش وجود ندارد اما من نمي توانم اين را درك كنم كه چرا اساسا جان افراد برايشان بي اهميت است و موتورسواران از كلاه ايمني استفاده نمي كنند.
با توجه به ابن موضوع چگونه مي توان از شخصي كه براي جان خويش هيچ اهميتي قايل نيست توقع داشت كه براي جان ديگران ارزش قايل باشد. من نمي دانم اسم اين كار (يعني عدم اهميت افراد به جان خويش) را چه مي توان گذاشت. هنگامي كه جان يك انسان ارزش واقعي نداشته باشد، اقدامات احتياطي نيز براي آن نيز صورت نخواهد گرفت. به نظر من دو مورد ذكر شده يعني تاخر فرهنگي با انطباق يافتن با الزامات تكنولوژي و ديگيري كم ارزش بودن جان انسان عناصر اصلي مشكل فرهنگي تصادفات در ايران است البته نكات ديگري در بحث تكنولوژي وجود دارد كه مهم ترين نقطه ضعفش بحث نظارت است.


برگرفته از نشريه وزارت راه و شهرسازي راه ابريشم ، ويژه نامه ايمني، 
گزيده گفتگو انجام شده توسط مصطفي نوري گهر
شنبه 3 تير 1396  
آگاهي و احتياط
دهه جهاني ايمني
كاريكاتور
بدون شرح
  • بدون شرح 1395/4/13 يكشنبه
    انسان ، راه ، خودرو
تصادف
  • تصادف 1395/4/12 شنبه
    تصاويرممكن است براي همه مناسب نباشد
فرهنگ ايمني
Daneshamouz.mrud.ir - 2015
صفحه اصلی دانش آموز | بازگشت |
Guest (MrtGuest)


Powered By Sigma ITID.